Szalka Petriego ze szkła sodowo-wapniowego Steriplan
Akcesoria do uprawy
od Steriplan
Szalka Petriego ze szkła sodowo-wapniowego Steriplan
Szalka Petriego Steriplan ze szkła sodowo-wapniowego to wielorazowe naczynie laboratoryjne zaprojektowane do hodowli kultur grzybni na podłożu agarowym. Średnica 100 mm, wysokość 15 mm — standardowy format stosowany w mykologii na całym świecie. W odróżnieniu od jednorazowych plastikowych odpowiedników, tę szalkę możesz autoklawować, myć i używać ponownie bez ograniczeń czasowych. Jeśli prowadzisz prace z agarem — transfery, izolacje, klonowanie z owocników — to jest naczynie, po które sięgniesz najczęściej.
Dlaczego szklana szalka Petriego zmienia zasady gry w domowej hodowli
Szalka Petriego ze szkła to fundament sterylnej pracy mykologicznej. Bez niej — albo z tanimi plastikowymi zamiennikami — tracisz całe partie kultur, zanim w ogóle zaczniesz. Jeśli robisz transfery agarowe, izolujesz grzybnię albo klonujesz fragment owocnika, potrzebujesz sterylnej, płaskiej, przezroczystej powierzchni, na której możesz polegać. Dokładnie to daje ci szalka Steriplan.
Widzieliśmy, jak hodowcy improwizują — pojemniki po jedzeniu na wynos, plastikowe kubeczki z folią spożywczą, a nawet zakrętki od słoików. Część z tych rozwiązań jakoś działa na szybko, ale żadne nie przetrwa cyklu w szybkowarze ciśnieniowym przy 121°C. I to jest ta różnica, która decyduje o wszystkim. Szkło sodowo-wapniowe znosi temperatury autoklawowania bez odkształceń, pęknięć czy uwalniania niepożądanych substancji do agaru. Wlewasz podłoże, czekasz aż zastygnie, inokulujesz i uszczelniasz parafilmem. Płaska podstawa stoi stabilnie, pokrywka pasuje ciasno, ale zostawia wystarczającą szczelinę na wymianę gazową, a przez szkło doskonale widzisz, jak grzybnia kolonizuje podłoże.
Uczciwie o ograniczeniach: szkło sodowo-wapniowe ma niższą odporność termiczną niż borokrzemianowe. Normalna temperatura pracy to około 110°C, a ekstremalna temperatura użytkowania sięga mniej więcej 460°C — zgodnie ze specyfikacjami Corninga dla szkła sodowo-wapniowo-krzemianowego. Przy standardowej sterylizacji w szybkowarze (121°C) mieścisz się w bezpiecznym zakresie. Nie stawiaj jednak tych szalek bezpośrednio na gorącej płycie i nie narażaj ich na gwałtowne skoki temperatury. Po autoklawowaniu pozwól im ostygnąć stopniowo. To szok termiczny pęka szkło, nie sama temperatura.
W porównaniu z szalkami borokrzemianowymi — takimi, jakie znajdziesz na uczelniach i w profesjonalnych laboratoriach badawczych — szkło sodowo-wapniowe jest znacznie łagodniejsze dla portfela i w zupełności wystarcza do domowej mykologii. Jeśli prowadzisz sterylną pracę agarową pod hodowlę Soplówki Jeżowatej, Cordyceps czy dowolnej odmiany Psilocybe cubensis, to jest szalka, którą byśmy ci wskazali. Borokrzemianka to przerost formy nad treścią, chyba że regularnie pracujesz w temperaturach znacznie przekraczających standardowe autoklawowanie.
Specyfikacja szalki Petriego Steriplan ze szkła sodowo-wapniowego
Każdy milimetr ma znaczenie, kiedy układasz szalki w komorze bezwiatrowej albo pasujesz je do szybkowaru. Oto dokładne parametry.
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Producent | Steriplan |
| Materiał | Szkło sodowo-wapniowe |
| Średnica | 100 mm |
| Wysokość | 15 mm |
| Temperatura sterylizacji | 121°C (standardowy cykl autoklawowania) |
| Współczynnik rozszerzalności termicznej | 93,5 × 10⁻⁷ cm/cm/°C |
| Normalna temperatura pracy | 110°C |
| Ekstremalna temperatura pracy | 460°C |
| Wielorazowość | Tak — bez limitu przy odpowiedniej pielęgnacji |
| SKU | HS1194 |
Skompletuj swój zestaw do pracy z agarem: połącz te szalki Petriego z zestawem do uprawy grzybów, żeby przenieść wyizolowane kultury z płytki do pełnego plonu. Taśma parafilm do uszczelniania szalek oraz komora bezwiatrowa lub laminarny nawiew powietrza utrzymają poziom kontaminacji blisko zera.
Jak używać szalki Petriego ze szkła sodowo-wapniowego do pracy z agarem
Praca z agarem to punkt, w którym zaczynają się udane hodowle. Poniżej cały proces — od sterylnej szalki do skolonizowanej płytki, krok po kroku.
- Owiń szalki Steriplan (pokrywkę razem z podstawą) luźno w folię aluminiową. Dzięki temu skroplona para nie będzie kapać do środka podczas sterylizacji.
- Umieść owinięte szalki w szybkowarze ciśnieniowym razem z przygotowanym podłożem agarowym (standard to agar z ekstraktem słodowym — 20 g ekstraktu słodowego, 20 g agaru w proszku, 1 litr wody).
- Uruchom szybkowar w temperaturze 121°C i pod ciśnieniem 15 PSI na 15–20 minut. To standardowy cykl autoklawowania, który eliminuje praktycznie wszystkie zanieczyszczenia.
- Pozwól szybkowarowi na naturalne obniżenie ciśnienia i schłodzenie. Nie przyspieszaj tego procesu — nagłe spadki temperatury grożą pęknięciem szkła sodowo-wapniowego.
- W komorze bezwiatrowej lub przed laminarnym nawiewem powietrza wlej około 15–20 ml płynnego agaru do każdej szalki. Natychmiast nałóż pokrywkę.
- Poczekaj, aż agar zastygnie w temperaturze pokojowej. Trwa to około 30–45 minut. Zobaczysz, jak podłoże zmienia się z płynnego w jędrny, lekko prześwitujący żel.
- Inokuluj strzykawką ze sporami, kulturą płynną albo wycinkiem agaru z już skolonizowanej płytki. Pracuj szybko i trzymaj pokrywkę zdjętą jak najkrócej.
- Uszczelnij szczelinę między pokrywką a podstawą paskiem parafilmu. Pozwala on na wymianę gazową, jednocześnie blokując zanieczyszczenia przenoszone drogą powietrzną.
- Przechowuj zainokulowane szalki odwrócone do góry dnem (agar na górze) w temperaturze 22–26°C. Odwrócenie zapobiega gromadzeniu się kondensatu na powierzchni grzybni.
- Sprawdzaj codziennie. Biały wzrost grzybni powinien być widoczny w ciągu 3–7 dni, w zależności od gatunku. Zielone, czarne lub pomarańczowe plamy oznaczają kontaminację — wyrzuć tę płytkę i zacznij od nowa ze świeżą szalką.
Szalki ze szkła sodowo-wapniowego a borokrzemianowe — porównanie
To pytanie wraca jak bumerang, więc oto proste zestawienie, które pomoże ci podjąć decyzję przed zamówieniem.
| Cecha | Szkło sodowo-wapniowe (Steriplan) | Szkło borokrzemianowe |
|---|---|---|
| Odporność termiczna | Normalna praca 110°C, ekstremalna 460°C | Normalna praca 230°C, ekstremalna 500°C+ |
| Odporność na szok termiczny | Umiarkowana — schładzaj stopniowo | Wysoka — znosi szybkie zmiany temperatury |
| Współczynnik rozszerzalności termicznej | 93,5 × 10⁻⁷ cm/cm/°C | ~33 × 10⁻⁷ cm/cm/°C |
| Cena | Niższa | Wyraźnie wyższa |
| Sterylizacja w 121°C | Tak | Tak |
| Zastosowanie | Domowa mykologia, praca z agarem, przechowywanie kultur | Laboratoria badawcze, powtarzalne cykle w wysokich temperaturach |
| Masa | Nieco cięższa | Nieco lżejsza |
Dla domowych hodowców prowadzących standardową pracę agarową w 121°C szkło sodowo-wapniowe to wybór praktyczny i rozsądny finansowo. Borokrzemianka przydaje się dopiero przy sterylizacji suchym gorącym powietrzem w 160°C+ albo w warunkach, które tego wymagają. Zaoszczędzone pieniądze lepiej zainwestować w strzykawki ze sporami albo ziarno do inokulacji — kupić je możesz od razu razem z szalkami.
Najczęściej zadawane pytania
Czy mogę sterylizować szalki ze szkła sodowo-wapniowego w szybkowarze ciśnieniowym?
Tak. Standardowa sterylizacja w szybkowarze przebiega w 121°C i 15 PSI przez 15–20 minut — to mieści się w zakresie pracy szkła sodowo-wapniowego. Owiń szalki folią aluminiową przed włożeniem do szybkowaru i zawsze pozwól na naturalne obniżenie ciśnienia, żeby uniknąć szoku termicznego.
Ile razy mogę ponownie użyć szalki Petriego Steriplan?
Bez ograniczeń, dopóki szkło pozostaje gładkie i nieodszczepione. Regularnie kontroluj szalki pod kątem mikrozarysowań i pęknięć. Uszkodzona powierzchnia staje się siedliskiem zanieczyszczeń odpornych na sterylizację — wycofaj każdą szalkę, która wygląda na zmatowioną lub mocno porysowaną.
Czy szkło sodowo-wapniowe uwalnia coś do podłoża agarowego?
Przy krótkoterminowej hodowli kultur na agarze (dni do tygodni) uwalnianie substancji nie stanowi praktycznego problemu. Długotrwałe przechowywanie płynnych podłoży w szkle sodowo-wapniowym może z czasem uwalniać śladowe ilości jonów metali — dlatego do magazynowania mediów lepiej sprawdzają się butelki borokrzemianowe. Do standardowego użycia szalek Petriego — żadnych obaw.
Jakie płytki agarowe uzyskam z tych szalek?
Przy średnicy 100 mm i wysokości 15 mm każda szalka mieści około 15–20 ml podłoża agarowego. Daje to płytkę o standardowej grubości, zapewniającą grzybni wystarczającą powierzchnię do kolonizacji — ten sam rozmiar, który znajdziesz w większości poradników mykologicznych.
Czy potrzebuję parafilmu do uszczelniania tych szalek?
Zdecydowanie tak. Parafilm tworzy półprzepuszczalną barierę, która pozwala na wymianę gazową, jednocześnie blokując zanieczyszczenia przenoszone drogą powietrzną. Bez niego polegasz wyłącznie na pokrywce, a nawet ciasno dopasowana szklana pokrywka zostawia wystarczającą szczelinę, żeby zarodniki pleśni znalazły drogę do środka.
Czy mogę używać tych szalek w kuchence mikrofalowej albo piekarniku?
Nie polecamy. Szkło sodowo-wapniowe ma niższą tolerancję na szok termiczny niż borokrzemianowe. Mikrofale grzeją nierównomiernie, a temperatura piekarnika szybko przekracza normalny zakres pracy 110°C. Trzymaj się szybkowaru ciśnieniowego lub autoklawu.
Czy to te same szalki Petriego, których używa się w profesjonalnych laboratoriach?
Steriplan to rozpoznawalna marka szkła laboratoryjnego. Profesjonalne laboratoria badawcze często sięgają po szalki borokrzemianowe ze względu na wyższą odporność termiczną, ale szalki Steriplan ze szkła sodowo-wapniowego spełniają te same standardy wymiarowe (100 mm × 15 mm) i działają identycznie przy hodowli kultur w standardowych temperaturach inkubacji.
Gdzie mogę kupić szalkę Petriego Steriplan ze szkła sodowo-wapniowego?
Możesz ją zamówić bezpośrednio w naszym smartshopie Azarius. Wysyłamy na terenie całej UE — szalka dotrze do ciebie dobrze zabezpieczona, gotowa do pierwszego cyklu sterylizacji.
Ostatnia aktualizacja: 07.04.2026
